عدم تلازم تکامل علمی با استعداد

تکامل عملی انسان در دنیا با استعداد و استحقاق ارتباط دارد؛ اما در تکامل علمی سخن از استعداد و استحقاق ماده و مانند آن نیست.
همه ما کم و بیش مشاهده کردیم یا شنیدیم که برخی‌ها در عالم رؤیا مطالب علمی برایشان کشف می‌شود. از این معلوم می شود که تکامل علمی ارتباطی به ماده و دنیا ندارد؛ چرا که در خواب بدن مادی در بستر افتاده است و انسان با بدن مثالی دارد علمی را می‌گیرد. پس در آن‌جا سخن از استعداد، یا کسب فیض از لحاظ مادی و یا خروج از قوّه به ماده و فعلیّت آن نیست.
البته ممکن است درباره «نوم» گفته شود انسانی که خوابیده دارای بدن است و این ارتباط روان با بدن مادی به طور کامل منقطع نشده است. پس آن مطالب علمی که در رؤیا کشف می‌شود از سنخ استعداد است؛ ولی مساله این است که این علم و کشف عالم برزخ نیز وقوع می یابد و خداوند می فرماید پس از مرگ و فقدان بدن مادی، حقایق برای او کشف شده و آدمی دارای علم می شود(ق،  آیه 22)، پس در برزخ این ارتباط چطوری است؟! چرا که در برزخ انسان این بدن مادی را کلاً رها کرده است و در همان حال خیلی از مطالب برایش کشف می‌شود. در روز قیامت و در «ساهره» قیامت و معاد نیز این‌ گونه است، یعنی در بخش‌های مهمی اصلاً سخن از ماده و مانند ماده نیست.
پس گاهی ممکن است که تکامل‌های علمی از سنخ خروج از بطون و ظهور باشد و نه خروج از قوّه به فعل، یعنی خیلی از چیزهاست که در باطن است و در نشئه‌ای ظاهر می‌شود؛ طلوع از باطن به ظاهر، غیر از خروج از قوّه به فعل است، چنان که در برزخ و در «ساهره» قیامت این‌طور است.
بنابراین هیچ تلازمی میان تکامل علمی با استعداد و استحقاق ماده نیست؛ اما میان تکامل عملی با استعداد و استحقاق ماده تلازم است؛ زیرا در دنیاست که انسان می تواند تکامل عملی داشته باشد؛ و در آخرت هیچ کس دارای عمل نیست؛ زیرا عمل کردن در دنیای مادی است و در آخرت کسی نمی تواند عملی داشته باشد تا مثلا گناهش بخشوده شود یا ایمان بیاورد که از مصادیق عمل است یا کاری کند که اجر و پاداش بیش تری نصیب شود. از این روست که گفته شده: الیوم عمل بلاحساب و غدا حساب بلا عمل؛ امروز عمل بی حساب و فردا حساب بی عمل است؛ یعنی امروز جا کار و فردا دیگر جای کار نیست.

/ 0 نظر / 12 بازدید